SOHBET KÜRSÜSÜ
ANASAYFA GERİ
GÜN UYANDIN
27 Aralık 2017 Çarşamba 00:00

 

Yalınayak dolaşan bir çocuk gibi
Káh yürüdüm, káh koştum taşlı yollarda
Rahat bıraktım yüreğimi, ürkmedim
Düş değildi çünkü istediğim
Her ne olursa olsun hakikati tatmak istedim

Bazen;
Dağın zirvesine ulaşmanın yorgunluğunu
Bazen de;
Atladığım ummanda yüzmenin yorgunluğunu yaşadım
Fakat; bir şey vardı içimi kemiren
Urban vardı sanki sevgimin üzerini örten
Bazen karanlık bazen aydınlıkdı baktığım yer
Hislerim yegane zenginliğimdi
Sabır testisinin kırılmasıyla uyandı günüm

Sonunda;
Hani derler ya gün gelir limana döner bütün gemiler
Hani derler ya son gelir toprağa döner bedenler
Koşarak döndüm yüreğime, sarıldım öptüm
Tutunup ısındım bende yanan güneşime

Öyle ki;
Ne bir pişmanlık
Ne bir keşke var gönlümde
Sadece;
Ilık rüzgarın nakaratı var içimde
Tek gerçek sensin!


 


Benzer Haberler